Verpleeghuizen in de media.

Berichten over 'controle IGZ (Inspectie Gezondheidszorg), cliëntenrechten en -klachten'

Bestrijden van wantoestanden in de ouderenzorg

'Ingrijpende herziening van de Inspectie voor de Gezondheidszorg - met name voor optreden in de ouderenzorg' las ik vandaag in de krant onder de kop 'Daar komt de zorgpolitie'. **

Het regeerakkoord introduceert een 'beginselenwet Zorginstellingen' 'die de concrete, individuele rechten van bewoners van zorginstellingen moet gaan omschrijven'. Daarin staan 'het recht om dagelijks te douchen en dagelijks desgewenst enige tijd in de buitenlucht door te brengen'. Dat klinkt inderdaad naar het gevangeniswezen. Maar op de beginselenwet Gevangeniswezen is dit ook gebaseerd.

En nu maar hopen dat mijn arme moeder niet elke dag onder de douche 'moet', hoor ik menigeen denken. Want ouderen van nu zijn helemaal niet gewend elke dag te douchen.

Maar 'wie straks ernstige klachten heeft over die persoonlijke verzorging mag rechtstreeks bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg gaan klagen'. 'De papieren verantwoording van de inspectie wordt ingeruild voor meer inspectie op de werkvloer'.

Beide zaken klinken me als muziek in de oren. O, wat had ik graag gewild dat dat tijdens mijn moeders leven mogelijk was geweest. Achteraf werd me verteld dat uit het verpleeghuis van mijn moeder weinig klachten kwamen. De inspectie kon niets met mijn klachten omdat ze geen individuele klachten behandelden. Ook dat gaat veranderen, volgens het bericht.

Jeroen Trommelen schrijft in het artikel: 'Maar wie we ook spreken, bijna elke buitenstaander die zich met klachten over de Inspectie heeft beziggehouden is gematigd tot zeer positief over de veranderingen.' En dat kan ik me voorstellen. Ik hoop echt dat de invloed van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) groter wordt. En nu maar afwachten, de tijd zal het leren. Ik ben cynisch en geloof niet meer zo snel iets.

** alleen voor abonnees Volkskrant toegankelijk

(Demio, 23-10-2010)

Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) opereert te terughoudend

staat in de Volkskrant van vandaag (28 mei 2010, op p. 7)

Wat ik al jaren weet, heeft de commissie Hoekstra nu onderzocht en aangetoond. 'De inspectie funtioneert nu niet goed. Zo worden anonieme klachten en klachten van individuele patiënten niet in behandeling genomen.'

Aanleiding voor het onderzoek was het schandaal rond neuroloog Ernst J. van het Medisch Spectrum Twente. Minister Klink heeft de commissie gevraagd de rol en de werkwijze van de IGZ te onderzoeken.
De commissie meldt nu dat de inspectie te laat in actie kwam. In 2003 kwam een melding over de neuroloog binnen. Daarop had een onderzoek moet plaatsvinden, maar dat gebeurde pas een half jaar later.

En nu volgt het mooiste van dit onderzoek: 'Volgens de commissie Hoekstra moet de IGZ voortaan openstaan voor klachten van individuele patiënten, familieleden en nabestaanden.' De inspectie stelt zich hierbij te terughoudend op. Ook 'de positie van de inspectie binnen het ministerie moet anders, vindt Hoekstra'.

In de praktijk wordt je na een klacht bij de inspectie altijd doorgestuurd naar de klachtencommissie van het verpleeghuis. Ogenschijnlijk gebeurt er niets met je klacht. Een triest voorbeeld vind ik het verhaal van Bas Oele (feb 2008, in Medisch Contact).

Zorgvisie: 'Ook het functioneren wat betreft behandeling van individuele (anonieme) klachten van patiënten, hun familieleden of nabestaanden roept vragen op. De inspectie stelt zich hierbij te terughoudend op en moet hier ruimhartiger mee omgaan, aldus het onderzoek'

(Demio, 28-05-2010)

Congres 'klachten en geschillen in de zorg'

Vandaag vindt het congres ‘klachten en geschillen in de zorg; van Wet cliëntenrechten naar praktijk’ plaats. ‘De wet wil de kwaliteit in de zorg en de positie van de cliënt verbeteren, onder meer met de vastlegging van het recht op een laagdrempelige klachten- en geschillenopvang’ Het congres hierover is een initiatief van Stichting Kwaliteitsverbetering Gezondheidszorg.

'Het kabinet zeven rechten geformuleerd:
1. het recht op beschikbare en bereikbare zorg
2. het recht op keuze en keuze-informatie
3. het recht op kwaliteit en veiligheid
4. het recht op informatie, toestemming, dossiervorming en privacy
5. het recht op afstemming tussen zorgverleners
6. het recht op een effectieve, laagdrempelige klacht- en geschillenbehandeling
7. het recht op medezeggenschap en goed bestuur.

De bedoeling is om de wet in 2011 in werking te laten treden.

In reactie op mijn open brief aan Minister Klink, zegt Minister Klink dat de clientenrechten verbeterd zullen worden. 'Hij herkent mijn ‘signaal van onvrede over het verloop van klachtenprocedures in de zorg en de uitkomsten ervan’. Hij deelt mijn mening ‘dat het huidige klachtrecht beter kan’. In een nieuw wetsvoorstel is een hoofdstuk opgenomen over klachten- en geschillen ter vervanging van de huidige Wet Klachtrecht Clienten Zorgsector (WKCZ). ‘De cliënt moet echt centraal staan in de zorg’. Waarmee hij natuurlijk weinig concreets zegt.

Op internet lezend over het congres kwam ik de volgende reactie, op het wetsvoorstel, tegen van Boz (Branche Organisatie Zorg): “Wij maken ons grote zorgen over de snelheid waarmee dit wetsvoorstel tot stand komt, want […] dit gaat duidelijk ten koste van zorgvuldigheid en kwaliteit van de wetgeving. Het (geheel of gedeeltelijk) opgaan van zeven wetten in een nieuwe wet brengt veel (juridische) onduidelijkheid met zich mee en roept veel vragen op. De relatie zorgaanbieder-cliënt wordt met deze wet niet vooruitgeholpen. Met een beperkte wijziging van enkele bestaande wetten was een betere keuze gemaakt.

Op dit moment heeft een belangrijk deel van de knelpunten die cliënten ervaren eerder te maken met toepassings- en uitvoeringsproblemen dan met knelpunten op het niveau van wetgeving. ... De vraag is dan ook welke problemen deze nieuwe wet nu eigenlijk precies oplost. ...
(zie http://www.ggznederland.nl/scrivo/asset.php?id=309489 )

Ik ben het hardgrondig eens met de die reactie. Als de zorg al 13 jaar de kwaliteitswet schendt, dan zullen ze de komende 13 jaar ook nog wel de cliëntenrechten blijven schenden.

Helaas lees ik niets wat mijn vermoeden, dat de positie van de client door de nieuwe wet niet verbetert, tegenspreekt.

zie ook: client-klacht-en-recht

(© Demio, 24-09-2009)

Cliëntenrechten

"Gebruikt u zorg? Dan zijn er regels die u beschermen. Dat zijn uw rechten. Veel mensen weten niet dat ze rechten hebben als ze zorg gebruiken. Toch is het belangrijk om hier iets van af te weten. Zo kunt u vervelende situaties voorkomen. Het helpt u ook om de juiste zorg te krijgen"
Zo begint de nieuwe website voor cliëntenrechten, opgezet door kiesBeter.nl, de Consumentenbond, Het Juridisch Steunpunt, ConsumentendeZorg.nl en Zorgbelang.

En ja hoor, ik had alle vragen goed. Ik weet dus wel iets van cliëntenrechten, dat moet duidelijk zijn. Mijn hele boek gaat over cliëntenrechten. Al mijn klachten gingen over cliëntenrechten. Ik heb alle wetten over cliëntenrechten, alle brochures over cliëntenrechten, alle artikelen over cliëntenrechten gelezen.

Het zal duidelijk zijn, ik word boos om zoveel simpelheid. Ondanks alle voorlichting heb ik het niet voor elkaar gekregen om mijn recht, namelijk recht op informatie en toestemming voor behandeling, ook te krijgen. Sterker, de klachtencommissie schreef dat we recht op informatie hadden, maar desalniettemin werd onze klacht over het gebrek aan informatie van de verpleeghuisarts afgewezen.
Tja, hoe verzin je het. Geen idee.

(© Demio, 05-02-2009)

Goed Patiëntschap

De RVZ (De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg) heeft onlangs een advies uitgebracht, dat heet "Goed Patientschap" met als subtitel "meer verantwoordelijkheid voor de patient".

Gisteren stond in Trouw o.a. het volgende: "Een arts moet de behandeling kunnen stopzetten van een patiënt die zich bij herhaling misdraagt. Dat schrijft de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) in het advies 'Goed patiëntschap' dat vandaag verschijnt. De wet biedt op dit moment maar zeer beperkt ruimte voor een dergelijk vergaande stap. „Maar wat patiënten zich soms permitteren is echt ontoelaatbaar", aldus RVZ-voorzitter Rien Meijerink.
Hij bepleit daarom verruiming van mogelijkheden om een behandelplan te stoppen of aan te passen als een patiënt zeer agressief of claimend gedrag vertoont, kortom zich niet houdt aan 'algemene fatsoensnormen'. "... Van de patiënt mag bovendien worden verwacht dat hij zich niet passief opstelt, maar actief meewerkt aan behandeling en herstel. Dat betekent, aldus Meijerink, „dat een patiënt zich verdiept in wat hij heeft." Afspraken nakomen, medicijnen op tijd innemen en, indien nodig, levensstijl aanpassen, zouden vanzelfsprekend moeten zijn."

Natuurlijk hoort een patient zich te gedragen. En natuurlijk is agressie ontoelaatbaar.
Maar als ik lees dat bij claimend en passief gedrag het behandelplan gestopt kan worden, dan breekt mijn klomp. De verzorgsters noemden mijn moeder (en veel andere bewoners) claimend. En niemand zal het waarschijnlijk geloven, maar mijn moeder was een 'modelpatiënte'. Ze was altijd kerngezond, kwam nooit bij een dokter of in het ziekenhuis. Maar na haar cva had ze van veel dingen last, helaas.

Als ik dit lees betekent het dat mijn moeder (en ik) gewoon onder de categorie vallen die de RVZ hier bedoelt. Ik voelde me al machteloos ten opzichte van de arts. We hadden al niets te vertellen en onze klachten werden ongegrond verklaard. Maar hoe moet dat straks. Ik vrees het ergste.

Terecht merken een aantal personen en organisaties op dat dit advies weer eens zonder de patiënt te raadplegen, en zonder zelfreflectie van artsen, is gefabriceerd. De laatste organisatie vind het schokkend hoe groot de afstand is tussen de gevestigde orde, onafhankelijke adviesorganen en doodgewone mensen, patiënten.

(© Demio, 13-02-2008)

Verpleeghuizen moeten andere prioriteiten gaan stellen

bklbkl stond er, in het interview met Jet Bussemaker, in de Volkskrant van vandaag (18 dec 2007).

'Toch zijn er grote kwaliteitsverschillen tussen de huizen, erkent Bussemaker'
'Ze schrikt van de honderden, vaak alarmerende reacties die de afgelopen dagen op de website van de Volkskrant binnenkwamen. 'Klagend personeel moet je heel serieus nemen. Ik wil met de inspectie overleggen of we een toegankelijker meldpunt kunnen opzetten'.'

In 2005 opende de Inspectie voor de Volksgezondheid een meldpunt. Ik meldde daar in juli 2005 ook verschillende zaken. Soms hoorde ik niets, soms kreeg ik het advies me te wenden tot de klachtencommissie van het verpleeghuis.

Alleen calamiteiten zegt men te onderzoeken. Maar dan is het meestal te laat. Mijn klachten werden, door klachtencommissies, pas gedeeltelijk erkend toen er iets ernstigs gebeurd was, toen mijn moeder was overleden.

In februari 2006 is een rapport over het meldpunt verpleeghuiszorg verschenen.
Tussen 2004 en 2007 las ik alle rapporten die verschenen, in de hoop te weten te komen hoe ik de omstandigheden van mijn moeder kon verbeteren. Meestal tevergeefs.

Ik vind het een goed initiatief om het meldpunt toegankelijker te maken. Wanneer je, zoals ik, de ervaring hebt dat er met je meldingen ogenschijnlijk niets gebeurt, krijg je weinig vertrouwen in deze instanties.

Open brief aan Minister Klink

Geachte minister Klink,

Kortgeleden las ik een bericht over een 'nieuwe website voor cliëntenrechten', opgezet door KiesBeter.nl, de Consumentenbond, Het Juridisch Steunpunt, ConsumentendeZorg.nl en Zorgbelang. Zij willen u adviseren over een nieuwe wet over Patiëntenrechten.

Omdat ik me de laatste jaren noodgedwongen heb moeten verdiepen in cliëntenrechten, wil ik, bij uitzondering, persoonlijk reageren en u iets onder de aandacht brengen.

Mijn moeder was van 2004 tot 2007, vanwege een beroerte, opgenomen in een verpleeghuis. Naar aanleiding daarvan heb ik alles gelezen, wat los en vast zit, over CVA, verpleeghuizen en cliëntenrechten. Cliëntenrechten lijken zo simpel, overal kun je (op internet) vinden wat onze rechten zijn, maar ons recht ook krijgen in het verpleeghuis is me NIET gelukt.

Recht op basiszorg, recht om naar toilet geholpen te worden, recht op insmeren tegen jeuk? Bestaan deze rechten? Ik heb ze niet kunnen vinden of krijgen voor mijn moeder.

Recht op informatie, recht op andere arts, toestemmingsvereiste, heb ik wel kunnen vinden. Onze klacht dat de verpleeghuisarts ons niet informeerde, medicatie veranderde terwijl wij bezwaar maakten werd afgewezen. Een andere arts toegewezen krijgen was niet aan de orde, volgens het verpleeghuis, omdat in het contact dat de arts met mijn moeder had geen verstoring was. Dat ik, als vertegenwoordiger van mijn moeder geen vertrouwen in haar had, was niet belangrijk. Uit alles blijkt dat de arts vervolgens een verstoring wilde in de verhouding dochters-moeder. Het is haar niet gelukt, omdat mijn moeder de gedenkwaardige woorden 'ik sta in alles achter mijn dochters' sprak. Maar onze klacht erover werd afgewezen.

De klachtencommissie was zo vriendelijk onze klachten, dat de verpleeghuisarts niet conform de wet WGBO handelde, te herformuleren en zijn uitspraak op die herformulering te baseren. Gemakshalve was daar het woord 'informatie' uit weggelaten.

Ik kan nog heel lang doorgaan, maar ik zal hier ophouden. U heeft wel iets anders te doen. Ik stuur ik u mijn boek 'VerpleeghuisErvaringen' in de hoop dat u tijd zult vinden om dit te lezen. Mijn boek gaat over onrecht in het verpleeghuis, ondanks alle cliëntenrechten.

Met vriendelijke groet, Demio

Uw reactie wordt op prijs gesteld

PS. Natuurlijk mag u een link naar deze website aan iedereen doorsturen, maar u mag, net als bij het gedrukte boek, niets verveelvoudigen en/of openbaar maken door middel van druk, fotokopie of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande toestemming van mij (de auteur).

Over controle IGZ, clientenrechten en -klachten

DEMIO schrijft en verzamelt berichten over 'controle IGZ, cliëntenrechten en -klachten'