Over Verpleeghuizen - algemeen

DEMIO schrijft en verzamelt berichten over 'verpleeghuizen - algemeen'

HOME | Boekpublicatie: 'Alleen de werkelijkheid is erger'| Boekpublicatie: 'VerpleeghuisErvaringen'| Op onderwerp| Contact |
Zoeken | Nieuw(s) | Cliëntenrecht en -klacht | Links | Links Media | Boeken | Tips Familie/Vrienden | Woordenlijst|

 

 

Berichten over verpleeghuizen - algemeen


Bijdragen aan de Volkskrant blogdag over Verpleeghuizen

Aad Verbaast: vissen in de vijver van verpleeghuizen

Laila: de laatste rit 

Demio: 'machteloos' maar 'verboden te klagen'

Demio-gastblog: Ouderenzorg, vergeet het maar 

Demio-gastblog2: Dochter over de laatste dagen van haar vader   

Peter Louter: verpleeghuis 'De Hel'     

Apiedapie: En we gaan nog niet naar huis   

Hanneke in hanoi: na een levenlang ellende 

Pierra: herinnering 

Jegsynes: Kindergedachten over oude mensen in verzorgingshuizen ..   

Jeetjemina: na de klap volgt het verpleeghuis 

Bert Deben: doodgaan kan soms heel lang duren  

Kuifje Simon: Frankrijk, maison de retraite 


'Machteloos' maar 'verboden te klagen'

Na ruim 6 jaar bezig zijn
met verpleeghuizen en pijn
ben ik moe en uitgestreden
wil ik andere bezigheden

Drie jaar mantelzorg en klachten
cliëntenrecht, sancties en wachten
vijf jaar schrijven over lijden
komen er ooit andere tijden?

Alles lijkt gezegd, geschreven
machteloosheid is gebleven
iets bereikt met al dat klagen?
geen idee, dat blijven vragen

Inspectie, keurmerk, kwaliteit
smetplekken, luiers, zorgzaamheid
doodziek van termen en begrippen
van managers die ons ontglippen

Bestuurders die nooit iets herkennen
slechte zorg, men blijft ontkennen
Zijn ze blind of van den domme
of ook doof nog potverdomme

Klachten zien als incident
komt beter uit in deze tent
Zie je basiszorg als een recht
dan wordt de toegang je ontzegd

Ook rekent men het tot de taken
van de familie om geen zaken
die negatief zijn te onthullen
sancties?, om zelf in te vullen

Haal je ouder(s) dan naar huis
of breng ze naar een ander t(e)huis
de klager heeft het hier misdaan
met hem is toch niet om te gaan!

Het probleem wordt doorgeschoven
naar familie, niet te geloven
naar mantelzorg of goede buur
van het kastje naar de muur

 

Het land loopt over van verhalen
over managers die ‘bepalen’
en ons tot in detail voorschrijven
hoe we ons werk moeten bedrijven

De kloof, ik kom hem steeds weer tegen
tussen het volk en overheden
op de werkvloer, ver beneden
is men uiterst ontevreden

Daarom wordt dit jaar verboden
nog te klagen over noden
optimistisch moet je zijn
weg met al dat oud chagrijn

Een leger ‘ondersteuners’ zet men klaar
om na gedane arbeid een sigaar
aan de mantelzorgers uit te delen
uit hun eigen doos, wat kan ‘t schelen

Alles om ervoor te zorgen
dat die mensen, ja ook morgen
gratis goed inzetbaar zijn
en dat vinden ze vast fijn

maar het meest voordelig is nog
een dode bejaarde, ja toch
je zult het niet willen geloven
het goedkoopst is ’t echt ‘daarboven’

Als ik, oud, voor een verpleeghuis sta
krijg ik geen toegang, hiep hiep hoera
u bent te kritisch, krijg ik te horen
vanaf hun hoge ivoren toren

Dan behoor ik tot de mensen
die liever doodgaan dan te wensen
slecht verzorgd te worden, kijk
dan heb ik mijn doel bereikt

De laatste wens die mij dan rest
is voor verpleeghuizen een test
een enquêtecommissie, parlementair
dát is na zoveel wanprestaties fair

(Demio, 14-11-2010)


Brand in verzorgingshuis

Vrijdagavond is een 66-jarige bewoonster om het leven gekomen bij een brand in een verzorgingshuis in Heythuysen (Limburg). De brand is vermoedelijk veroorzaakt door een sigaret. 'De vrouw, die niet kon lopen, zou de sigaret in haar bed hebben aangestoken.'

'De brand bleef beperkt tot de kamer van het slachtoffer. Bewoners die aan dezelfde gang in het verzorgingshuis wonen, zijn elders in het gebouw ondergebracht. Volgens de politie voldoet het gebouw aan de brandveiligheidseisen.'

Daarom een herhaling naar mijn stukjes over brandveiligheid in mijn moeders verpleeghuis:
(22-09-2006) Is het verpleeghuis van mijn moeder brandveilig? Ik heb geen idee. De brandweer is kortgeleden voor inspectie langs geweest, begreep ik. Een deur tussen twee woonruimtes moest dicht blijven voor de brandveiligheid. De dag erna was de deur alweer open.
In de gang lees ik dat 'we' via de dichtstbijzijnde brandtrap naar beneden moeten, maar hoe neem ik mijn moeder (die niet kan lopen) dan mee? Geen idee. Haar uit het raam gooien, in een hangmat van de brandweer, is ook geen optie. Ze is te zwaar om te tillen. Dat wordt 'haar achterlaten en er zelf vandoor gaan'.
Als het ooit zover komt, bv. door de sigaret van de buurman in de aangrenzende kamer, zal er wel een diepgaand onderzoek komen. Maar wat heb ik daar dan aan?

(27-09-2006)
Dochter (D): "Is het de bewoners toegestaan op de kamer te roken?
Cliëntenraad (C): "Ja, dat is toegestaan"
D: "Is dat niet heel gevaarlijk? Is dat niet vragen om moeilijkheden?"
C: "Er is een systeem waarbij de brand direct gelokaliseerd kan worden en maatregelen getroffen kunnen worden .... De brandweer is dan snel aanwezig en kan mensen evacueren"
D: "Hoe willen ze dat dan doen? Alleen via de brandtrappen kun je naar buiten en mijn moeder kan niet lopen"
C: "Tja, ik hoop maar dat het zo werkt ...."
D: "Werkelijk, heel geruststellend. Bedankt voor uw antwoord."

Nagekomen bericht: brand in verpleeghuis, 11 mei 2008

(© Demio, 10-02-2008)


 

Uw reactie wordt op prijs gesteld


PS. Natuurlijk mag u een link naar deze website aan iedereen doorsturen, maar u mag, net als bij het gedrukte boek, niets verveelvoudigen en/of openbaar maken door middel van druk, fotokopie of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande toestemming van mij (de auteur).

© copyright: DEMIO - Gonny van Werkhoven